شعبده باز یک کاسه فلزی را جلو سن به همه نشان می دهد، تا ملاحظه کنند که معمولی است. سپس آنرا تحویل می گیرد و آنگاه یک کلید بزرگ از حاضران به امانت می گیرد. کلید را داخل کاسه می اندازد و آنرا به حرکت در می آورد. صدای برخورد کلید به بدنه کاسه حتی از ته سالن نیز شنیده می شود. سپس کاسه و کلید را که داخل آن است، روی میز شعبده باز قرار می دهد و آن وقت ادعا می کند، که قادر است از دور و فقط با اشاره چوب دستی کلید را توی کاسه به حرکت در آورد و صدای برخورد آن دو در یکدیگر را همه بشنوند. سپس از همکارش می خواهد، که دستمالی را جلوی میز روبروی کاسه نگهدارد. در این موقع شعبده باز وانمود می کند، که با چوبدستی از بالا و به فاصله بیش از یک متر کلید را توی کاسه به حرکت درمی آورد و صدای شدید آن را همه می شنوند. چندین بار این عمل را تکرار می کند و تماشاگران را واقعاً بهت زده می سازد. چگونه؟

مسلماً که حرکت در آوردن کلید توی کاسه از دور ممکن نیست. اما در اینجا موضوع غیر از این است: یک نخ نایلنی بسیار نازک به دیوار سن بسته شده و انتهای آن که از سوراخ باریکی عبور کرده است، در پشت سن و در دست همکار شعبده باز قرار دارد.

به این نخ در محل معین یک وزنه کوچک فلزی بسته شده است که شعبده باز کاسه و کلید را در روی میز درست در زیر وزنه قرار می دهد. و هر بار که با چوب دستی اشاره می کند همکار شعبده باز از سوراخی متوجه حرکات او می شود و نخ را چند بار می کشد و رها می کند تا وزنه بالا و پایین رود و ایجاد سر و صدا کند. حضار نیز تصور می کنند، که به راستی کلید به فرمان شعبده باز حرکت می کند، زیرا نخ خیلی نازک است و به علت بی رنگ بودن از دور به هیچ وجه قابل رویت نمی شود. گاهی که دیوار های سن به رنگ سیاه است، نخ را نیز سیاه رنگ انتخاب می کنند، تا در زمینه سیاه مرعی نباشد.                        

نوشته شده در ساعت 12:20 بعد از ظهر توسط مارسون شعبده باز| |